نردبانی تا بهشت

#به_قلم_خودم یزیدیان زمانه عاشورایی دیگر در کربلای ایران به راه انداختند. رقیه‌ای را یتیم کردند و گلوی علی‌اصغری را نشانه گرفتند. نشان دادند “کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا” فقط یک روز و یک زمین نبود. هربار گرگ‌صفتانی جوی خون را به راه… بیشتر »

#به_قلم_خودم خداوندا‌! ای که از نهان و آشکار همه خبر داری. میدانی آنچه را که از دیگران پنهان است. چند صباحی است غم و اندوه دلم را فرا گرفته و فریادرسی غیر از تو ندارم “یا غیاث المستغیثین". بارالها‌! غمِ دل نشاط را از ایمانم ربوده است. چشم امید به… بیشتر »

#به_قلم_خودم دختری سه ساله در بیابان سرگردان است.  دنبال پدر می‌گرد. خارمغیلان پایش را نوازش می‌دهد، پای کوچکی که دستان پدر نوازشگرش بوده است. از ترس دیوصفتان در این بیابان مخوف پناه گرفته است. دستانشان بزرگ است و صورت دخترک کوچک. هربار که دستی… بیشتر »

#به_قلم_خودم آسمان دلش گرفته و زمین از تشنگی لبانش خشکیده است. حرامیان و گرگ‌صفتان خون از دندان‌هایشان می‌چکد. دندانهایشان را تیز کرده‌اند برای حمله کردن، اسبهایشان را نعل تازه زده‌اند. هدف شومی را در سر می‌پرورانند. امروز به طفل ششماهه هم رحم نمی‌کنند.… بیشتر »

“باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است” به هرکجا می‌نگرم عشق به اباعبدالله را می‌بینم. زن و مرد، کوچک و بزرگ ورد لبانشان یا حسین"علیه‌السلام"است. مولا با خدا معامله‌ای کرد و اینگونه همه‌ی عالم سیاهپوش… بیشتر »

تشنگی امان از همه بریده است. لبها خشکیده و چشمها کم‌سو شده‌اند. صدای العطش طفلان عمو را بی‌قرار کرده است. عموی است دیگر، نمی‌تواند گریه کودکان را ببیند. مشک را برمی‌دارد و به سمت شریعه‌ی فرات می‌رود. صدای آبِ خروشان گوشش را نوازش می‌دهد. آبی گوارا و خنک… بیشتر »

گل خوشبویی درون خیمه تشنه آب است. گلبرگ‌های نحیفش پژمرده شده‌اند و رنگ چهره‌اش زرد گشته. لبهای کوچکش را تکان می‌دهد و در طلب آب است. مادر حیران و سرگردان به دنبال قطره آبی می‌گردد، اما مشکها خشک شده‌اند. شروع به لالایی می‌کند، شاید دلبندش آرام بگیرد و… بیشتر »