نردبانی تا بهشت

​‌محضر امام صادق عليه‌السلام عرض شد: 

كمترین ثواب و اجرى كه براى زائر قبر حضرت امام حسين عليه‌السلام مى‌باشد، چيست؟

حضرت فرمودند:

كمترين پاداشى كه براى او است اين است که خداوند متعال خود و اهلش را حفظ كرده تا به خويشانش باز گردد و وقتى روز قيامت شد خداوند متعال حافظ او خواهد بود. 

📚 کامل الزیارات، باب۴٩، ح۵

​امام علی (علیه السلام) فرمودند:

برای صاحب الزّمان غیبتی است عظیم که باید در محور ایمان راسخ بود زیرا که خیلی ها از ما جدا می شوند حتّی آنها که به مقامات بلند رسیده اند.

منبع :‌ اصول کافی جلد ۱

پوستر زائر امام حسین «علیه السلام» 

فرزندآوری در سخن رهبری شهید 

​وقتی اردیبهشت می‌رسد، دل من بیشتر هوایی می شود و  برمی‌گردد به همان روزی که توفیق دیدار پدر عزیزمان ، مقام معظم رهبری «رحمه الله علیه»، نصیبم شد؛ روزی که هنوز هم برایم خوابی شیرین است و هر بار به یادش می‌افتم، قلبم می‌لرزد و چشم‌هایم نمناک می‌شود. این روزها من مانده ام و جمله «ای کاش دیگر اردیبهشتی هرگز نباشد!»  سال گذشته، اوایل اردیبهشت ماه، وقتی دلم پر کشید به ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ و آن دیداری که برای اولین بار نصیبم می شد…  هیچ وقت به ذهنم خطور نمی کرد این دیدار دوباره نصیبم شود…  آن سال را هیچ وقت فراموش نمی کنم.  فضای عطرآگین بیت رهبری پر از شوق و انتظار بود. ثانیه‌ها به سختی می‌گذشت تا آن لحظه‌ی ناب برسد. وقتی ایشان وارد شدند، انگار یک‌باره حال و هوای جمع عوض شد؛ سکوتی از جنس احترام، و نگاهی که پر از محبت و وقار بود. همان لحظه با خودم گفتم: «خدایا، این‌همه لطف را چگونه شکر کنم؟» آن روز مات و مبهوت بودم و اشک چشمانم چون باران بهاری دیدگانم را تیره و تار کرده بود و التماس من برای کنار زدن ابرهای باران زایِ چشمانم، راه به جایی نمی برد. صدای گرم و آرام ایشان، مثل نسیم بهاری اردیبهشت، روی دل‌ها می‌نشست. هر جمله‌ای که می‌فرمودند، انگار مرهمی بود بر خستگی سال‌ها؛ ترکیبی از مهربانی پدرانه و قاطعیت یک رهبر دلسوز. احساس می‌کردم در محضر کسی نشسته‌ام که درد این مردم را می‌فهمد، رنج‌ها را می‌داند و برای آینده این سرزمین دلسوزانه می‌اندیشد. آن روز برای من فقط یک دیدار نبود؛ تجدید عهد بود. عهد با انقلاب، با آرمان‌ها، با ارزش‌هایی که سال‌هاست در سایه‌ی رهبری ایشان زنده مانده‌اند. سال ها گذشت و گذشت تا سال ۱۴٠۴…  و باز هم اردیبهشت… اما برای بار دوم با رسالت سنگین تری، توفیق دیدار ایشان نصیبم شد.  معلمی ساده بودم تا چشم وگوش باشم برای رهنمودهایِ جاودانه یِ ایشان در بین آینده سازان این مرز و بوم…  و این بار، من بودم و دلتنگی عجیبی در وجودم… و دلی که شاید می دانست این دیدار آخرین دیدار است و دیگر…  آقای خوبمان حالا هم، دلم بی قرار شده…  بی قرار نگاه گرمتان، سخنان پرمهرتان…  اما دریغا که این بار من مانده ام و انگشتر ارزشمندی که از شما به یادگار دارم و …  آری رهبرم،  اردیبهشت برای خیلی ها فصل شکوفه ها و باران است…  اما برایِ من، فصلِ شکوفه زدن خاطرات مقدسی می باشد، که تا همیشه در تقویم دلم، با حروفی درشت حک شده است؛  « روز دیدار با رهبری عزیزم» ✍طلبه معلم  یوسف وند مفرد  پی نوشت:   چهارشنبه ۱۳۹۸/۲/۱۸ دیدار طلاب با رهبری عزیز شنبه ۱۴٠۴/۲/۲۷ دیدار فرهنگیان با رهبری